2009 yılında başlayan evren, serinin üçüncü halkası Avatar: Fire and Ash ile devam ediyor. James Cameron’un yarattığı evren, 14 yıllık bir aranın ardından 2022 yılında vizyona giren Avatar: The Way of Water ile geri dönmüştü. Kendisinin de açıkladığı üzere, o andan itibaren tabir yerindeyse seri üretim Avatar filmleri görmeye başlayacaktık. Seri birçok eleştiri alsa da gişe rakamlarına baktığımızda insanların bu evrene olan ilgisinin hâlâ devam ettiği görülüyor. Zira ikinci film, pandemi sonrası dönemde gösterime girmesine rağmen oldukça büyük bir gişe başarısı elde etmişti.
İlk Avatar filmi, hikâye olarak çok daha fazla şey vaat etse de ikinci film görsel açıdan gerçekten büyüleyiciydi. 2022 yılında iyi bir perdede izlememiş olmama rağmen film, estetik olarak beni oldukça etkilemişti. Hikâye açısından ise pek iyi ve yaratıcı olduğunu söyleyemem; ilk filmi izliyormuş gibi hissettiriyordu. Aslında Avatar: Fire and Ash de belli başlı noktalarda o hissi verse de daha farklı hamleler yapmaya çalıştığı açık. En azından yönetmen James Cameron özelinde, hikâye ve evren açısından farklı şeyler denemesi filmi izlemek için bir neden oluşturuyor.
Bahsettiklerimiz
Serinin 3. Halkası
Öncelikle elbette konu Avatar serisi olunca birkaç noktadan özellikle bahsetmek gerekiyor. Hikâyeden bağımsız olarak bu filmler, her daim teknik açıdan izleyicisini etkilemeyi başarıyor. Farklı bir yapım izlediğiniz hissine kapılıyorsunuz ve seri, bu yönüyle büyüleyici olmayı başarıyor; hatta bu, Avatar’ın en güçlü olduğu alanlardan biri. Avatar: Fire and Ash için de ilk söyleyebileceğim şey kesinlikle bu. Film, görsel olarak benim bayıldığım ikinci filmin bile üzerine koymayı başarıyor. James Cameron, teknik açıdan izleyicisini ve sinema dünyasını hayal kırıklığına uğratmıyor.
Fakat her ne kadar teknik olarak kusursuz işler ortaya koysa da, izleyicinin zihninde hikâye tarafıyla hatırlanan bir seri olmadığı da bir gerçek. İlk filmi birçok kişi, 3D teknolojisinin yaygınlaşmasıyla hatırlıyordur. İkinci film ise bahsettiğim o harika ve etkileyici görselliğiyle öne çıkıyor. James Cameron’un Avatar serisi özelinde, hikâye noktasında pek istediğini veremediği de ortada. Hatta düzeltiyorum: Pek bir hikâye anlatma çabası da yokmuş gibi düşünüyorum artık. Zira üçüncü film olan Avatar: Fire and Ash ile birlikte bu durum net bir şekilde ortaya çıkıyor. Genel olarak bir evren üzerine kurgulanan filmlerde etkileyici bir hikâyeye sahip olmak öncelik olur. Avatar serisi için ise bunun tam tersi bir durum söz konusu ve bu da kesinlikle bilinçli bir tercih.
Farklı Bir Ton
Hikâye ile ilgili en büyük eksiklerden biri, izleyicinin net bir biçimde benimseyebileceği bir karakterin olmayışı. Birçok sinemasever Avatar serisini duymuş olsa da muhtemelen ana karakteri ve konusu hakkında net bir fikre sahip değildir; genellikle “çok iyi görünen o film” olarak anılır. Avatar: Fire and Ash için de durum pek farklı değil. Ancak önceki filmlere kıyasla çok daha sert ve duygusal bir yapıya sahip. James Cameron’un filmlerinde temaların verdiği mesajlar üzerinden okunması artık alışık olduğumuz bir durum. Avatar: Fire and Ash’te ise günümüz dünyasının son yıllarda yaşadığı problemlerinden biri olan savaşlara ve bu savaşların arkasında bıraktığı yıkıcı sonuçlara odaklanıyor.
Filmler ilerledikçe farklı klanları görmemiz, karakter çeşitliliği açısından etkileyici olsa da izleyicide kalıcı bir etki uyandırmıyor. Elbette bu durum, Avatar evreninin ne kadar büyük ve çeşitli olduğunu görmemize olanak sağlıyor; ancak sanki her film tek atımlık bir çerezmiş izlenimi veriyor. Yine de James Cameron, bu filmde yalnızca savaş anlarını değil, savaş sonrasında ortaya çıkan etkileri ve durumları da anlatarak serinin diğer filmlerine kıyasla farklı bir tat yakalamayı başarıyor. Avatar: Fire and Ash görsellik ve teknik tarafın dışında, filmin bu anlatımı iyi yaptığını söylemem gerek. Hikâye açısından diğer Avatar filmlerinden çok farklı hissettirmese de en azından bu çeşitlilik, yazının başında bahsettiğim gibi, evrende bir hayat olduğu ve bu hayata karşılık verilen tepkilerin bulunduğu hissini izleyiciye geçirebiliyor.
Avatar: Fire and Ash‘in aksiyon tarafının da oldukça doyurucu olduğunu söylemek mümkün. Oluşturulan görsellik, aksiyon sahnelerinde de izleyiciye tatmin edici bir deneyim sunmayı başarıyor. İkinci filmin aksiyon sahneleri benim için oldukça başarılı ve keyifliydi; üçüncü film de bu noktada ondan geri kalan bir yapıda değil. Ancak tekrar tekrar aynı filmi izliyormuş hissi, filmi geri çeken faktörlerden biri. Buna rağmen Avatar: Fire and Ash, sinemada izlenmesi gereken bir film. Sinemada yaşayacağınız deneyimle evde yaşayacağınız deneyim kesinlikle bir olmayacaktır. İyi bir perdede izlemenizi özellikle tavsiye ederim; zira Pandora’nın muhteşem görselliği, bu filmde de yine ana odak noktası.
Daha fazla dizi haberleri için sitemize ve sosyal medya hesaplarımıza göz atmayı unutmayın.
James Cameron’un Avatar serisi kaldığı yerden devam ediyor. Serinin üçüncü halkası olan Avatar: Fire and Ash, tıpkı ilk iki film gibi teknik ve görsel açıdan izleyicisine unutulmaz bir deneyim yaşatıyor. Görsel açıdan oldukça tatmin edici olsa da hikâye noktasında, ilk iki filmde olduğu gibi, belli başlı sıkıntılar göze çarpıyor.